W domach jednorodzinnych najbardziej popularne są cztery rodzaje pokryć dachowych: papy i gonty bitumiczne, blachy i blachodachówki, dachówki ceramiczne, dachówki cementowe.
Pokrycia dzieli się na lekkie (1,5-20 kg/m²) i ciężkie (30-80 kg/m²). Ma to duże znaczenie w obliczeniach konstrukcyjnych więźby dachowej. Na ogół jednak w projektach domów z założenia przyjmuje się przekroje krokwi wystarczające dla pokryć ciężkich, gdyż poza ciężarem pokrycia uwzględnia się jeszcze inne czynniki:
- maksymalne obciążenia od wiatru i śniegu (ponad 100 kg/m²);
- grubość krokwi wystarczająca do dobrego ocieplenia dachu (powinna wynosić co najmniej 15 cm); zwykle krokwie mają grubość 15-18 cm, a szerokość 5-8 cm.
Za najbardziej solidne uważa się znane od tysięcy lat pokrycia dachówkami ceramicznymi. Jest to pokrycie najcięższe i najdroższe (zwłaszcza, gdy stosuje się warstwę podwójną - karpiówka), ale piękne i szczególnie dobrze nadające się do dachów o skomplikowanych kształtach.
Drugim bardzo popularnym rozwiązaniem są dachówki cementowe, ponieważ z wyglądu trudno je odróżnić od ceramicznych, za to są lżejsze i o wiele tańsze.
Coraz częściej spotyka się wielowarstwowe blachodachówki, lekkie i niedrogie, szczególnie zalecane do nie dużych dachów o prostej geometrii.
Kolejnym rozwiązaniem są gonty bitumiczne, które są pokryciem tanim, ale wymagają sztywnego i równego podłoża, a więc całkowity koszt dachu z gontami bitumicznymi na pewno nie będzie niższy, niż dla blachodachówek. Oczywiście, przed dokonaniem ostatecznego wyboru warto dokładnie zapoznać się z właściwościami i ograniczeniami poszczególnych rodzajów pokryć.
Dla przykładu z dachówkami ceramicznymi lub cementowymi pojawia się kłopot, gdy nachylenie połaci nie mieści się w zakresie 20°-40° - dach może przeciekać, a więc podłoże trzeba wstępnie pokryć papą.
Dla bogaczy amatorów są jeszcze inne rodzaje pokryć, takie jak łupki drewniane, czy strzechy słomiane.